DAM-DMA SENIOR voor dak- en thuisloze ouderen

Menselijkheid, regie en context vóór systeemdenken.

Geen vaste woonplek betekent niet: geen recht op continuïteit

Dak- en thuisloze ouderen kunnen te maken hebben met chronische ziekte, pijn, psychisch lijden, middelengebruik, verlies van documenten, geweld, slechte slaap en gefragmenteerde zorg. Een digitale dienst die een vast adres, volle batterij, abonnement en veilige opslagruimte veronderstelt, sluit juist deze groep uit.

Low-barrier ontwerp

DAM-DMA SENIOR moet kunnen werken met minimale gegevens, korte sessies, duidelijke privacykeuzes, herstelbare toegang en ondersteuning via professionals of vertrouwde organisaties. Identiteitsherstel en documentatie mogen niet onnodig ingewikkeld worden gemaakt.

Zorg en sociaal domein samen zien

Een wond, diabetes of verslaving kan niet los worden gezien van slaapplaats, voeding, veiligheid en vervoer. De tool ondersteunt samenwerking tussen zorg, opvang, wijkteam en andere diensten zonder onbeperkte gegevensdeling.

Geen morele diagnose

Dakloosheid of middelengebruik wordt niet gebruikt als bewijs dat iemand onbetrouwbaar, ongemotiveerd of onbekwaam is. Observaties, zelfrapportage en professionele beoordeling blijven gescheiden.

Continuïteit bij verhuizing

Wanneer iemand naar opvang, tijdelijke huisvesting of woonzorg gaat, moeten open medische acties en praktische ondersteuning overdraagbaar zijn via een beveiligde, doelgebonden route.